Naar inhoud

Romaanse doopvont Sint-Laurentiuskerk

Romaanse doopvont uit de 12de eeuw. Ten noorden van de Rupel en de Nete bezit de provincie Antwerpen uitzonderlijk weinig romaanse relicten. Het ontdekken van een in brokken geslagen romaanse doopvont tijdens de restauratie in 1968 was dan ook een uitzonderlijke vondst. De brokken, die ingemetseld waren in de noordermuur van de dwarspont waren tamelijk goed intact gebleven en werden zorgvuldig in elkaar gepuzzeld, zodat de meer dan 800 jaar oude doopvont uit zwarte Doornikse hardsteen gered werd voor de toekomst. Het doopbekken is behalve door de reeds lang onverklaarbaar geworden iconografie ook interessant voor de tamelijk gave toestand van het onderstel van de kuip: een basisvoet en vijf zuilen met specifieke verbindingsstukken. Een tiental jaren na de vondst werd in de kerk van de nabijgelegen gemeente Kontich, die vroeger moederparochie van Hove was, een gelijkaardige romaanse doopvont gevonden. Men vermoedt dat de abdij van Lobbes, die in de streek de grondlegger was van de kerstening, deze twee vonten tegelijk besteld heeft; de ene voor Kontich en de andere voor Hove. Rond 1000 na Christus werden er ten zuiden van de Alpen grote, veelhoekige kuipen gemetseld waarin men de borelingen onderdompelde. Enkele mooie voorbeelden hiervan zijn de overbekende bekkens van Verona, Lucca en Pisa. Ten noorden van de Alpen werd men echter nog gedoopt in een tonvormige, houten kuip. De eerste stenen romaanse doopvonten ontstonden in het huidige Duitsland, Noord-Frankrijk en België omstreeks 1050. De doopvonten zelf bestaan uit een rond, vierkant of veelhoekig bekken, geplaatst op een zware voet met zuilen. De versiering van de kuipen bestond oorspronkelijk uit dieren of vreemde wezens, maar op het einde van het romaanse tijdperk versierde men de kuipen meer en meer met uitbeeldingen van bijbelverhalen of taferelen uit heiligenlevens, daar de voorheen afgebeelde dieren te onchristelijk waren. Zoals bij vele romaanse doopvonten, zijn ook de zijvlakken van de Hovese kuip twee aan twee gelijk van voorstelling. Ieder vlak is bijna volledig bedekt met de afbeeldingen van drie gelijkaardige symbolische dieren. Op twee van de vier zijden staan twee dieren met hun koppen tegenover elkaar met tussen hen in een symbool dat opvallend veel gelijkenis vertoont met de Franse ‘fleur de lise’ of levensbloem. Op de andere twee zijden staan drie ernstig beschadigde, achter elkaar lopende dieren. Zij vertonen wel enige verschillen met de dieren op de eerste twee zijden. Zo zijn zij bijvoorbeeld voorzien van een overdreven groot mannelijk geslachtsorgaan, wat heel uitzonderlijk is, alsook de manen en de voeten, die een verschillende ligging hebben.

Praktisch

Cultuur
Gemeentehuis (politiegebouw)
Geelhandlaan 1
2540 Hove
Tel:  03 460 33 12
Fax:  03 454 02 88
E-mail

Openingstijden

maandag-vrijdag van 9 tot 12 uur
maandagavond van 18 tot 20 uur

Meer info